میگویند مرحوم حاج سید کاظم یزدی یکی از علمای ساکن نجف در دوران مشروطیت با آنکه به مقام مرجعیت رسید و کتابی چون "عروة الوثقی"و فقه  نوشت هیچگاه زندگی طلبگی خود را فراموش نکرد و همچنان زاهدانه میزیست روزی یکی از علما به اطاق خصوصی او رفته در یک گوشه آن دیگ گلی کوچکی را مشاهده نموده و پرسید حاج آقا این دیگ برای چیست ؟ سید پاسخ داد دیگ زمـان طلبگی است گذاشته ام این بالا جلوی چشمم که خودم را فراموش نکنم !